Gilles de Geus is onderdeel van de mannetje en mannetje website. De strip Gilles de Geus wordt getekend door Hanco Kolk en geschreven door Hanco Kolk en Peter de Wit. De stripreeks valt uiteen in twee delen. Het eerste deel loopt van 1983 tot 1985.In deze periode heeft Hanco Kolk 38 korte verhalen geschreven. Aan deze verhalen heeft Peter de Wit niet meegewerkt. Gilles de Geus is in deze verhalen actief als struikrover in en rond Dubbeldam. Het tweede deel loopt vanaf 1985. Dit zijn langere verhalen waarin Gilles als Geus betrokken is bij de Opstand der Nederlanden. Voor deze verhalen Peter de Wit meegewerkt aan de scenario's. Op dit moment zijn er 10 albums verschenen van Gilles de Geus. Hiervan zijn er twee met de korte verhalen, en acht met de lange verhalen. Het laatste nieuwe album verscheen in 2003. Sindsdien is het erg stil rond Gilles de Geus. Het is dus afwachten of er nog een nieuw album komt. Op dit moment zijn er geen concrete plannen. Wel zijn er nog wel een flink aantal korte verhalen uit de periode 1983-1984 die nog in een album gebundeld kunnen worden. Verder zijn er plannen om alle albums in de stijl van de luxe 90-60-90 te gaan uitgeven. De verhalen van Gilles de Geus spelen ten tijde van de Opstand der Nederlanden. In de tijd dat Gilles de Geus als struikrover actief is, is er van deze opstand echter niet veel te merken. Er doen wel een aantal Spanjaarden mee, en de hertog van Alva verschijnt in één van de verhalen evenals prins Willem van Oranje. De ware opstand begint pas als Gilles zich aanmeldt bij de Geuzen. Waarna hij met een aantal Geuzen onder leiding van admiraal de Lumeij deelneemt aan de bestorming van Dubbeldam. Later raakt Gilles betrokken bij allerlei veldslagen. Hiervan hebben er veel ook echt plaatsgevonden, hoewel ze qua tijd niet altijd overeenstemmen met de beschrijving in de verhalen. Naast deze veldslagen zitten er in de strips van Gilles de Geus veel meer anachronismen. Omdat het om een historische strip gaat zijn deze niet te vermijden. Wel zitten er dankzij Cornelis Drebbel veel opzettelijke verwijzingen in naar de toekomst. De locatie van de verhalen is erg wisselend omdat de Geuzen nu éénmaal een zwervend bestaan leiden. Vanaf februari 1983 verschenen er regelmatig verhalen van Gilles de Geus in stripblad Eppo en de opvolgers daarvan. Deze strips werden getekend en geschreven door Hanco Kolk. Hij was op het idee voor de strip gekomen na het zien van de videoclip van het nummer Stand and Deliver van Adam and the Ants. Naar aanleiding van die clip maakte Hanco Kolk twee plotjes en een aantal schetsen met in de hoofdrol de struikrover Swash & Buckler. De strip speelde in Engeland in de 18de eeuw. Hij ging hiermee naar de redactie van stripblad Eppo, deze waren wel enthousiast en hij mocht beide plotjes verder uitwerken tot scenario's. Wilbert Plijnaar, die in die tijd veel aankomende striptekenaars begeleidde, stelde voor de setting van de strip naar het Holland van de 16de en 17de eeuw te verplaatsen omdat dit de lezer meer zou aanspreken. Hierdoor moest er wel naar een andere naam gezocht worden, en zo werd de strip omgedoopt tot Gilles de Geus. Met toestemming van de Eppo redactie ging Hanco Kolk aan de slag met het eerste verhaal van Gilles de Geus. Dat in Eppo nr. 2-1983 zou verschijnen. In de periode 1983 tot 1985 schreef Hanco Kolk 37 korte verhalen, waarvan er vanaf 1984 een flink aantal onder de naam Tristan el Salteador naar het Spaans vertaald werden voor het stripblad Fuera Borda. De korte verhalen van Gilles de Geus werden snel erg populair en er werd zelfs een fanclub opgericht. Deze gaven naast een fanclub blad een aantal items rond Gilles de Geus. Ook verschenen er vanaf 1988 verhalen van Gilles de Geus in het blad Minitoe, een bijlage van de krant Het Nieuws van de Dag. In februari 1985 verscheen het eerste album De Spaanse Furie, met hier in de korte verhalen 16 en 21 t/m 34. Om de strip Gilles de Geus en het album te promoten maakte Hanco Kolk van 16 februari t/m 23 februari een signeertour langs 7 stripwinkels. Ondanks de populariteit van de korte verhalen wilde Hanco Kolk graag lange verhalen gaan schrijven. Hij had al een opzet gemaakt voor een verhaal over de bestorming van Dubbeldam maar hij liep er mee vast. Toen heeft hij Peter de Wit benaderd, die in die tijd Stampede en Chef voor de Eppo tekende, met de vraag of deze wilde helpen met Gilles de Geus. Samen hebben ze toen als experiment het verhaaltje IJspret geschreven. Omdat de samenwerking van beide kanten goed beviel zijn ze samen verder gegaan met het verhaal over de bestorming van Dubbeldam. Op aanraden van Peter de Wit verruilt Gilles zijn struikrovers bestaan voor een leven als Geus. Maar dat lange verhalen chrijven niet gemakkelijk is blijkt uit het feit dat het laatste stuk van Storm over Dubbeldam voor de album uitgave werd veranderd. Het verhaal Storm over Dubbeldam verscheen samen met De Zustertorens in 1986 in het album Storm over Dubbeldam. Ter promotie van dit album werd er een videoclip opgenomen met de figuren uit de strip. De volgende uitdaging was het schrijven van een 44 pagina verhaal. Via een krantenknipsel over walvisvaarders kwamen ze op het idee een verhaal over walvisvaarders te schrijven. Na een goede documentatie over het onderwerp werd het verhaal in 1986 geschreven en getekend. Waarna het in de Eppo wordt vervolgd werd voorgepubliceerd. In 1987 verscheen het album met als naam Smeerenburg. Na verhalen te hebben gemaakt over belegeringen, veldslagen en zeereizen wilde Hanco en Peter een simpeler verhaal maken waarin de karakters van de Geuzen verder uitgewerkt konden worden. Ze kozen voor een reisverhaal waarin de personen een aantal revue voorstelling zouden geven. Tijdens het maken van het verhaal kwam het bericht dat uitgeverij Oberon niet verder wilde met het uitgeven van albums. Ze wilde echter wel het verhaal voor publiceren en de Eppo wordt vervolgd. Hanco Kolk en Peter de Wit geloofden in de toekomst van de strip, en besloten daarom zelf het album uit te geven. Ze richten hiertoe een uitgeverij met als naam de Plaatjesmaker. De start van de uitgeverij was weinig hoopgevend omdat de hele eerste druk van De Revue vanwege vlekjes op de kaft vernietigd moest worden. Zodat er hals over kop een tweede druk moest komen. Al voor het verschijnen van het album de Revue waren Hanco en Peter begonnen aan het verhaal over de Batavia. Ze waren op het idee gekomen doordat de Batavia-werf in Lelystad een replica van het schip de Batavia aan het bouwen was. Ze wilden over de Batavia een waar epos verdeeld over twee albums maken. Met als titels De reis van de Batavia en Batavia's Kerkhof, zoals ook al achter op de Revue vermeld staat. Helaas zag de redactie van de Eppo wordt vervolgd het niet zitten een verhaal van 88 pagina's te publiceren. Aangezien het zonder voorpublicatie financieel niet haalbaar was een verhaal te schrijven werd het verhaal ingekort tot 44 pagina's. Het verhaal werd wel onder de titel de Reis van de Batavia voorgepubliceerd, maar het album dat in 1990 werd uitgegeven door de Plaatjesmaker kreeg als titel de Batavia. Na de Batavia werd het stil rond Gilles de Geus, totdat de hoofdredactrice van het blad Sjors en Sjimmie aangaf Gilles de Geus weer te willen publiceren, maar dan enkel korte verhalen. Hoewel Hanco Kolk en Peter de Wit de voorkeur gaven aan lange verhalen, waren korte verhalen gezien de problemen rond De Batavia een aangename afwisseling. In totaal schreven ze vijf korte verhalen rond het thema spionage. In 1992 verschenen deze in het album Spionage. Hanco Kolk en Peter de Wit kregen voor dit album in 1993 de stripschappenning voor het beste Nederlandse stripboek van 1992. Na de verschijning van het album Spionage bleef het lang stil rond Gilles de Geus. Dit kwam omdat er problemen waren met de financiering van een nieuw verhaal. Alleen op basis van het bedrag dat Hanco Kolk en Peter de Wit voor de publicatie in het Sjors en Sjimmie blad kregen konden ze geen verhaal maken. Er werd lange tijd gezocht naar andere mogelijkheden, zoals sponsoring en de verkoop van de originele pagina's. Maar pas in 1994 kwam er weer ruimte voor een nieuw verhaal van Gilles de Geus omdat uitgeverij Arboris de album uitgave op zich wilde nemen. Nu konden Hanco en Peter aan de slag met het nieuwe verhaal. Al tijden het zoeken naar fondsen voor het verhaal waren Hanco en Peter in contact gekomen van een aantal mensen van het Holland Village "Deshima" in Japan. Ze hadden toen al een verhaallijn geschreven over de overspannen Willem van Oranje naar Japan zou gaan om daar te genezen. Maar nu het album door Arboris gefinancierd werd was en reis naar Japan niet meer nodig. Nu zochten ze het dichter bij huis en werd het doel van de reis Spanje. Na de voorpublicatie in de Sjosji in 1995 verscheen in 1996 het album Willem de Zwijger. Arboris begon ook met het heruitgeven van de oude albums, waarvoor Hanco Kolk twee voorkanten hertekende, en het uitgeven van luxe en gelegenheids albums. Zoals de Dossier-editites, de albums voor de driedaagse veldtocht van Gilles de Geus voor de Professor Ich stripwinkels en de serie Bois-le-Duc voor stripwinkel Silvester. In 1999 begon uitgeverij Silvester met het uitgeven van Gilles de Geus. Aan deze nieuwe uitgevers wissel lag weer de ten ondergang van het weekblad Sjosji ten grondslag. Het blad was weer verder in de problemen geraakt waardoor Gilles de Geus het veld moest ruimen. Hierdoor kwam de financiering van Gilles de Geus in het gedrang, Arboris was niet instaat om de kosten voor de productie van een nieuw album te bekostigen. Er moest wederom naar alternatieve gezocht worden. In overleg met uitgeverij Silvester werd er voor de al eerder overwogen optie van de verkoop van de originele platen van het verhaal gekozen. Geïnteresseerde konden zich inschrijven voor dit zogemaande Mecenas project. De belangstelling bleek dermate groot dat er al vrij snel 39 gegadigden gevonden waren die 1500 gulden wilden betalen. Nu de benodigde middel binnen waren konden Hanco Kolk en Peter de Wit aan de slag het verhaal. Tijdens het schrijven werden de Mecenassen door middel van de Gilles Gazette op de hoogte gehouden van de vorderingen aan het verhaal. In de tussen tijd was de Batavia-werf in Lelystad begonnen met het bouwen van een replica van de 7 Provinciën. En aangezien de samenwerking voor de Batavia goed bevallen was besloten Hanco Kolk en Peter de Wit het verhaal te maken over de 7 Provinciën en Michiel de Ruyter. In 1999 verscheen het verhaal in een speciale oblong-editie op de stripdagen in Den Bosch. Op 24 februari 2000 verscheen de full-color editie in hardcover en softcover. In 2001 verscheen een deel van de korte verhalen die niet in aanmerking gekomen waren voor de album uitgave van de Spaanse Furie als nog in albumvorm onder de titel de Struikrover. Gilles de Geus beleefde een flinke opleving en al snel verscheen er met hulp van het Veronica Magazine, dat Gilles de Geus wilde voorpubliceren, een nieuw verhaal van Gilles de Geus onder de naam 90-60-90. Het Veronica Magazine starte in nr. 49 - 2001 de publicatie van het verhaal 90-60-90, en het album verscheen in eind 2003. Vanaf 2001 heeft Silvester heruitgeven van de oude verhalen van Gilles de Geus verzorgd. Deze verschenen in softcover editie en in een stijlvolle hardcover editie. Het is de bedoeling om alle albums in de stijl van de luxe 90-60-90 te gaan uitgeven. De uitgave van de Revue is gapland voor eind 2007. Bij uitgeverij Silvester verschenen in 2000 de 7 Provinciën ook in het Engels met als naam Bryant the Brigand, The 7 Provinces. In 2003 verschenen er van 90-60-90 edities in het Breda's, Gilles de Geus, 90-60-90 en in het Frans, Gilles le Brigand, 90-60-90. Opvallend is dat de naam van Gilles de Geus bij de Franse uitgave van Arboris Gilles le Gueux was en dat dit bij Silvester veranderd is in Gilles le Brigand.